عبدالرضا بازگیر
استاد "عبدالرضا بازگیر"، هنرمند ایلامی متخلص به "فریاد"، زادهی درهشهر است.
ایشان شاعر، نويسنده، پژوهشگر و دبير زبان عربی آموزش و پروش است.
کتاب "پشت پلک خندهها" مجموعهای از اشعار ایشان است، که چاپ و منتشر شده است.
┄┅═✧❁????❁✧═┅┄
◇ نمونهی شعر لری:
(۱)
چِئ کِردِیت وِه اِئ مَردِم بِیچارَه؟!
که دِئ کسْ قُوَه چی سِئئیِه نارَه...
هَر کَنْ که بینی فِقط زور زِنَه
شاید که گِئیَه بَچُون سیر کِنَه...
حضرتِ والا!!!
سالِئ یِه مِئلُو مَسکنْ تو ساختی ؟!
هیچ خِوَر داری قافییَن باختی...!!
عَنی کومینَه اُه هَمَه وعدَت
رَتِیم وِه فِنا، چِئ ها دِه کَلَهت...
اَصِل وِه کُلی وَنیمو دِه کَل
هیچ مُشگِلِئ هَم نَکردی تو حَل...
دُریسَه؛ مُشگِل هِئ وجود دارَه
امّا نه نِچِر کُلمو دِرآرَه...؟!
نِونِم نِونی که چی گِرو بییَه؟!
یا سیتْ مهم نئ اِوضا خیتییَه...
مَردِمِ اِیرو نجیب وْ خوُعن
نباید چِنی خوار وْ خَف بوعَن...
(۲)
دِهونَگه وِ دُمشا تا کلَه باد
کَوَر کُؤ تَش گِرِت اِی دادِ بی داد
کَوَر جا لِیزِ بِی لِیز وْ دِرَه تُو
پَلامارِ مَلِ زُودارِ بِئ زُو...
کِتَو تاریخِ قِومَ خوش کَوَر کُو
که هر بلگِش نِشو دِئ شُرّ وْتُر تو
بِیا وا یَک هَمه چی پاسِوُ بایم
هَمه ویردارِ کوئر کُو خومو بایم
(۳)
مردِم ناامید دَس دِه پا دُرتِر
سرگرم بینَه وا گِرزَه همستِر
هَر کَن که بینی دَس وه گوشی یه
سِکه جَم کِنَه مشغول بازی یَه...
وَختِئ ها نِهات بیرَه هِئ چِنی
بویی وه رفیق گِرزه سر قِوی
اَر شُغِل بوعه کسی بیکار نِئ
شِو تا صو وِه قِئ گِرزِئ بِیار نِئ
اِی مردم ایقه بی پلامارَن
که پَل وه گرزه همستر یارَن
(۴)
لک وْ لُر قِومِئ گَپ دِه یِه تَبارَن
دِه یِه ریشَه، دِه یِه داآ، بِرارَن
لک و لر پرچَمِش یِه رنگ دارَه
وِنَه هم غیرَتَه، هُمسنگ نارَه...
حکومت داشتَه قِومِ لر وْ لَک
ابوقَدّاره، زندییَه، اَتابَک...
اِصالَت دار وْ هُمدا کورِشِم مِه
نِژادِم کاسی وْ پُر شورِشِم مِه...
(۵)
چَتَه بِین کِردِمه حُونَه لِیوَت بیم
بِیابونگرد وْ دَر وَه دَر شِیوَت بیم
دَسِم کُل تا گَه بارِم سِیوِ خونسار-
إِ باخِت،گیونَه سَرباخِ میوَت بیم
(۶)
تَنِت سالِم دِلت خُوش، قالُت آزا
خَنَه وِه لِوْ اِتَم دَس وِه شَوا با
وِ کومِت با بِهار وْ سالِ نواِت
دَسِت دِه مِئل صفا با شاد وْ شِئدا
(۷)
بِهارَه دِئ وَلی سوزیش وِ دِل نِئ
که سُفرَه حالییَه، سینِش عَدِل نِئ
وَنَه شِر دِه وَرِه مَردِم گِرونی
کَسِئ هَم دِه فِکِر چارِئ اَصِل نِئ
(۸)
رَتی، سی تو دِلم ماتَم گِرِتَه
غَمی چَن "کولِ خُم" گُردَم گِرِتَه
گِری قَوْ دِی کَلِ کَلما مَغارِم
گُلَیه سِیلت پُف ئو سینَم گِرِتَه.
┄┅═✧❁????❁✧═┅┄
◇ نمونهی شعر فارسی:
(۱)
رمضان باشد و افطاریت از بوسهی یار
تا سِحَر مست در آغوشِ دلی جنسِ قرار
به اذان، جام به یک دست و به دستی خَمِ زلف
تا اذانِ دگری در بَرِ آن سیم عذار
همه گویند که افطارِ رطب مستحب است
تو چه فتوا دهی ای شیخ، به آغوشِ نگار؟!
مگر از آن لب و لبخند شود دل بِکَنی؟!
روزه باطل نشود از لبِ لَعلی چو انار...!
شده همدم دلِ من با نَفَسی جنسِ صفا
همه روزم رمضان باد و در آغوشی تَقار*
تَرکِ آغوشِ تو شد بر دل و فریاد حرام
که انالحقّم و حلّاج، چه باک از سرِ دار...
----------
*تَقار: آرمیدن
(۲)
همه عاشق، همه "عمّار" هستیم
ولایی، ملّتی هُشیار هستیم
بداند دشمنِ چادر به سر... که -
"علی" را تا همیشه یار هستیم
چه تهران و حلب، بغداد و بصره...
به سر دادن همه سردار هستیم
شهادت عشقِ امروزیِ ما نیست
که ماعمری است چون "مختار" هستیم
نترسانید ما را از ترقّه...
که ما از نسلِ آتش بار هستیم
نخواهد شد "یمن" یا... کشورم؛ چون-
همه آمادهی پیکار هستیم.
(۳)
تو گفتی با منی؟ آری، دمت گرم
كتابی از وفا داری، دمت گرم
دوباره اقتدا كردم به چشمت
كه قبلهگاه ديداری، دمت گرم
به دنبالت كبوتر شد نگاهم
رها، در باوری جاری، دمت گرم
تنم گُل داد و دل خيس از طراوت
به لبها بوسه میكاری، دمت گرم
تَر و تازه هميشه سبزِ سبزی
و از احساس سرشاری، دمت گرم
صفای بكرِ آغوشِ خدايی
محبّت را تو معياری، دمت گرم.
(۴)
گرچه میدانم نمیخواهی زوالم
باز میلرزد دلِ نازک خيالم
چون سكوتِ غربتِ پروانهها سرد
پاسخِ زيباترين طرحِ سؤالم
كاش میشد از سفيدیها بخوانی
رازِ آواز غزلهای زلالم
ای سپيدارِ بلند باغِ مهتاب!
بیتو امشب شامگاهی از ملالم
در پسِ لبخند چشمانت، پگاهم
ای نخستين بامدادِ ماه و سالم
با عبور دشنهها از گردن ماه
باز میريزم به پايت عشق و حالم.
(۵)
كيست تا با او بگويم چون و چند
چشمهايم تا سپيده میدوند
كوله بارم از شقايقهای صبح
بینجابت باغ را قيمت به چند
با نگاهِ روشن ايلِ طلوع
پلکهايم مهربانتر میشوند
بار ديگر سيب را بوئيدهام
تا چكاوکها به منزل میرسند
خوب میدانم بهای لحظهها
از پيِ لبخندهای دل پسند
واژههايم خلسهای از شطح دل
مرتع ِ آيينهها را میچرند.
(۶)
دوباره عید و ذوق و بیقراری
دوباره دستِ خالی، شرمساری!
به هردردی دوایی چارهساز است
ندارد چارهای دردِ نَداری!!
(۷)
زمانی جعل میکردیم امضا!
رضایت نامهای با اسم بابا...
وَ با آن جعل میرفتیم جبهه...
نه باغی بود و نه مِلکی، نه ویلا!!
(۸)
در این عصرِ پُر ازخسرت پُر از آه!
چه یوسفها گرفتارند در چاه
تمام ِ دلخوشیهامان غریباند
زلیخای نگاهامان پَرِ کاه
(۹)
طلسمِ دردِ من پوسید امشب
لبی سوزان مرا بوسید امشب
چنان احساس کردم من خدایا
کسی مهتاب را نوشید امشب
(۱۰)
طلا، نفتِ فراوان...، گاز داریم
وَ دستی از تهی پُر، باز داریم
درِ یخچالمان هم بازِ باز است
کمی قرص و خدا جاساز داریم!
(۱۱)
به لبخند و نگاهی عاشقانه
تُرا میخوانم ای ناز زمانه
هنوزم دل گرفتار غروب است
بیا ای تا همیشه، ای یگانه!
(۱۲)
حبسِ ابد خوردهی بازوانت شدم
وقتی که
در سالروزِ پیروزی بوسههایت
به من عفو خورد...
(۱۳)
دیری است
شعرهایم
احساسم
نگاهم
كمی از خط بيرون زدهاند؛
به گمانم
لیلیِ چشمانت
دستِ رد، بر سينهی مجنون زده است...
(۱۴)
نگاهی را میمانم
پوسیده در
سکوتِ جادهی انتظار.
(۱۵)
چشم لذّت پُر شد از
نازِ لبخندِ تنت
ای سپیدارِ بلندِ باغ مهتابِ محبّت!
جرعه جرعه میچکد
عشق از نگاه ِ بالغِ اندامِ تو.
(۱۶)
وقتی بر گونههايم
جاری میشود
ذكر نسيم بوسههايت
و جوانه میزند
در چشمانم
نگاهت
از لبانم عشق میتراود؛
و از شراب عطر شيرينِ تنت
نبض من میگويد با من
راز زنده ماندن را.
(۱۷)
از رؤياهايم
خدايی میسازم شبها
خدايی ابريشمی
خدايی خشن
و میگويم به او:
امروز هم
تلخ يا شيرين گذشت امّا
كسی ما را نكُشت.
گردآوری و نگارش:
#زانا_کوردستانی
┄┅═✧❁????❁✧═┅┄
سرچشمهها
https://t.me/newsnetworkraha
https://t.me/mikhanehkolop3
https://t.me/leilatayebi1369
https://t.me/rahafallahi
https://bazgir3.blogfa.com
@radioro_kurdestan
@injahava_kamast
و...
جهت ورود به اینستاگرام من اینجا را کلیک کنید
مشاهده
وبلاگ انجمن شعر و ادب رها (میخانه)
