وبلاگ انجمن شعر و ادب رها (میخانه)
» برگردان پنج شعر از لیلا طیبی
برگردان پنج شعر از #لیلا_طیبی به زبان لری (گویش نهاوندی)
(۱)
تنها؛
خیابانهاے تهران را زیر پا میگذارم.
میاندیشم:
دخترکان لبنانی،
پاے درختهاے سیب،
یا،
دوشیزگان فلسطینی،
در سایہسار پرتقالها
با کدامین کابوس معاشقہ دارند؟!
◇ [برگردان]
تَنیا؛
خیاوونا تیرونَ زیرِ پا مَلِم.
فکر موکونم:
دخترا لبنانی،
پا دارِ سیف،
یا،
دخترا فلسطینی،
ژیر سایِ دارِ پرتغال
وا کامی خواوو عاشِقی موکونَن؟!
■□■
(۲)
وقتی کہ نیستی؛
دلم،،،
اسیر زمستان ست...
کاش،
بادستهایت،
کمی بهار بیاورے!
◇ [برگردان]
و هَر وقت که نیسی؛
دِلِم...
زالنه زِمِسونَ!
کاشی
وا دَسات
کَمی بُهار بیاری...
■□■
(۳)
درختی کہ میوه نمیداد!
باغبان،،،
با اره بوسید،
گلویش را...
◇ [برگردان]
داری که بار نِمِدا!
باغِوو،،،
واردِ اَرَ،
حلقِشَ وا ماچی بُری...
■□■
(۴)
زخمی عمیق دارد،
درخت عمر من از
تبر تنهایی!
◇ [برگردان]
سِنُ قیل داره،
دارِ عمرِ مَ
اَ تَوَرِ تَنایی!
■□■
(۵)
کاش،،،
کسی بپرسد:
چرا لبخندهاے تو؛
اینقدر بیرنگ است؟!
و من،،،
همہ چیز را
بیاندازم گردن تنهایی!
◇ [برگردان]
کاش،،،
کسی اَزِم بَپُرسَ:
چونه خَنِ تو؛
اِنقَ بی رَنگِ روَ؟!
مِنَم،،،
هَمَ چینَ
بِنازِم شُنِ مِل تنایی!
#لیلا_طیبی (رها)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پ.ن:
[برگردان اشعار توسط خود شاعر صورت گرفته است]
